شقاق آنست كه نشوز و مخالفت از طرفين بوده و خوف فراق و جدائى بينشان باشد كه در چنين موردى حاكم دو نفر را از بين اهل و خويشاوندان زن و شوهر بعنوان حكم انتخاب مىكند و نيز مىتواند آن دو را از غير خويشاوندان زن و شوهر برگزيند . شارح ( ره ) مىفرماين : وقتى نشوز و خروج از طاعت نسبت به هريك از زن و شوهر بود گويا هريك در شقّى غير از شقّ ديگرى واقع شده است پس از اينرو اطلاق كلمه [ شقاق ] كه مصدر از باب مفاعله است بر چنين حالتى صحيح است و بهر تقدير در چنين موردى وقتى خوف جدائى بين زوجين بوده يا از استمرارشان بر اينحالت ترس و هراس باشد وظيفه حاكم آنست كه دو نفر را از خويشاوندان زن و شوهر يا از غير ايشان انتخاب كند به اين نحو كه يكى از آن دو را از اهل و نزديكان مرد و ديگرى را از خويشان زن اختيار كند چنانچه آيه شريفه متضمن اينمعنا مىباشد و اختيار ايندو به اين جهت است كه حكم مرد با مرد و حكم زن با زن ابتداء خلوت نموده و از سبب شقاقى كه بينشان حادث شده استفسار كند آنگاه نظر در امر ايشان كرده و در اصلاح كارشان سعى نمايند . سپس مىفرماين : و آيا بعث و فرستادن ايندو حكم واجب بوده يا مستحب مىباشد در آن دو احتمال است كه اوجه الاحتمالين وجوب مىباشد ، زيرا ظاهر امر در آيه شريفه دلالت بر آن دارد . قوله : ان يكون النشوز منهما : ضمير در [ منهما ] بزوجين راجعست .